De Jan van Genten op Helgoland

Helgoland stond al een tijd op mijn lijst. Dit rotseilandje, tezamen met het naastliggende Düne (dat vroeger aan Helgoland vast zat, maar door een storm in 1790 ervan is afgescheiden) is gelegen in de Noordzee, in de Duitse Bocht. Het behoorde respectievelijk toe aan Denemarken en het Verenigd Koninkrijk, maar is sinds 1890 Duits grondgebied (leuk weetje: Helgoland is met de Britten geruild voor Zanzibar). Helgoland is klein: het is slechts 1,7 km2 groot en heeft rond de 1300 inwoners. Helgoland trekt toeristen, omdat het geen onderdeel uitmaakt van het douanegebied van de EU, zodat je er taxfree kunt shoppen. Het meest bekend is het eiland echter om zijn rode rotsgesteente (Trias bontzandgesteente). De geologie van Helgoland is zeer interessant. Wat Helgoland voor natuurliefhebbers aantrekkelijk maakt, is de kolonie Jan van Genten die aan de westkant op de rode kliffen broedt. En die Jan van Genten waren de reden voor mijn bezoek. Volgend jaar zal ik namelijk, ijs en weder dienende, op de Shetlandeilanden de Jan van Genten onder water gaan fotograferen en ik wil die foto’s toevoegen aan de detailfoto’s die ik kan maken op Helgoland, met de intentie om uiteindelijk een project te creeëren dat de Jan van Genten vanuit meerdere perspectieven laat zien. Aangezien ik tevens mijn wildlife portfolio in een minimalistische stijl wil opbouwen, had ik mij ten doel gesteld vooral op low key and high key fotografie te focussen.

Op 3 juni jl. stapte ik dus in de auto richting Cuxhaven in Noord-Duitsland. Daarvandaan vertrekken ferry’s naar Helgoland. Na een kleine zes uur rijden kwam ik aan bij mijn hotel voor die nacht, het Mertinkus Nordseehotel in Cuxhaven. Een prima hotel om een nachtje te verblijven, zodat ik de volgende ochtend in alle rust om 11:30 uur de FRS Helgoline naar Helgoland kon nemen. Ik parkeerde de auto op het Helgoland parkeerterrein van Reederei Cassen Eils, waarvandaan het 10 minuten lopen is naar de kade. Na een overtocht van anderhalf uur zet je voet op het Unterland van Helgoland. De Jan van Genten zelf broeden op de kliffen van het Oberland, en het is dan ook raadzaam een hotel op het Oberland te boeken, zodat je dagelijks eenvoudig naar de Jan van Genten toe kunt lopen en de trappen van Unter- naar Oberland kunt vermijden. Ik verbleef in een eenpersoonskamer van het hotel Mocca-Stuben, wat tevens een restaurant heeft (reserveren) en een goede uitvalsbasis was voor mijn drie nachten durende verblijf.

Na ingecheckt te zijn in het hotel, was het tijd om de cameratas op de rug te nemen en richting Lummenfelsen te lopen, de kliffen waar je de Jan van Genten kunt vinden. Er zijn twee klifuitlopers waar de Jan van Genten heel goed van dichtbij te fotograferen zijn; op één ervan wordt zelfs tegen de hekken aan gebroed. Het is allemaal niet te missen, niet in de laatste plaats vanwege het geluid dat de Jan van Genten, en vooral ook de aldaar eveneens broedende zeekoeten, maken. Het is een heel spektakel; gun jezelf de tijd om alles op je in te laten werken.

Onderstaand enkele high key foto’s, die uitstekend midden op de dag genomen kunnen worden, mits er een mooi dicht egaal wolkendek is. Een ideale bezigheid dus op een zwaar bewolkte dag.
Ze zijn 2 of 2.3 stops overbelicht.

Low key foto’s zijn op Helgoland heel goed te maken door op een zonnige namiddag op het pad richting eerste klifuitloper te staan, waarvandaan je gebruik maakt van de schaduw van de achterliggende rotspartij, terwijl de Jan van Genten het licht vangen van de zon. Ook de rand van een rotswand waar Jan van Genten en zeekoeten broeden, vangt in het begin nog licht, wat ook een interessante low key foto kan opleveren. Ik belichtte twee tot drie stops onder.

Wat ook een heel minimalistisch beeld kan opleveren, is het fotograferen van silhouetten. Een volledig door de zon overbelichte zee als achtergond werkt hier goed, maar het is even uitproberen welke settings het beoogde effect geven en dat levert soms vreemde combinaties op. Zo waren de settings voor “The Birder” 1/1250, f/22, ISO 64, -3,67 belichtingscompensatie, waarbij ik moet aantekenen dat ik - achteraf - wellicht hier beter voor een lager f-getal en een hogere sluitertijd had kunnen kiezen. In de nabewerking heb ik de highlights en de whites op +100 en de shadows en blacks op -100 gezet.

Natuurlijk heb ik ook bij zonsopkomst en zonsondergang gefotografeerd. Eén keer had ik een zeer fotogenieke zonsopkomst, waarbij de Jan van Genten (die je naar het westen toe fotografeert) met de zon in mijn rug prachtig werden belicht (besteed aandacht aan de schaduwen die je kunt veroorzaken, ook die van het hekwerk, want daar ben ik geregeld de mist mee ingegaan (zie foto 2)). Ook was er één zonsondergang met schitterend zacht licht. Alhoewel ik qua fotografie vooral low en high key nastreefde, waren deze zonsopkomst en zonsondergang voor mij wel de mooiste momenten.

Het weer kan snel omslaan op Helgoland. Zorg voor regenkleding en een goede hoes voor over de cameratas, want tweemaal viel de regen met bakken uit de lucht. Uiteraard had ik op tijd een droog heenkomen kunnen zoeken op mijn hotelkamer, maar ik hield ervan helemaal alleen in de stromende regen bij de kolonie te staan. Het gedrag van de Jan van Genten verandert bij slecht weer enorm - het wordt een drukte van belang - en dat is fantastisch om mee te maken.

Na een nachtje géén vroege wekker, nam ik de volgende ochtend uitgerust om 10:45 uur de katamaran van Cassen Eils terug naar het vasteland, terugkijkend op een aantal mooie en productieve dagen.