Opinie: georganiseerde fotoreizen

Soms heb ik ook nog weleens een mening over wat ik in het fotografiewereldje zie gebeuren. Voor de buitenstaanders: dat is een wereld op zich. Bij wijze van proef wilde ik één van die vele ;) meningen van mij hier eens plaatsen.

Ik heb inmiddels zelf aan heel wat fotoreizen deelgenomen. En omdat ik erg selectief ben geworden bij het kiezen ervan (ik doe het alleen nog maar als ze iets bieden dat ik zelf niet kan organiseren), overkomt het me nu zelden meer, maar op Instagram valt het me echt op. De grote namen in de wereld van de landschapsfotografie die hun portfoliofoto’s maken terwijl ze een reis begeleiden. Reizen waarvan de gevraagde prijs inmiddels soms de pan uitrijst (€8.500,— voor een weekje IJsland is schijnbaar heel normaal geworden, want IJsland is “duur” (maar echt niet zó duur hoor)), en het wordt nog geboekt ook. De exclusiviteit van deze reizen (en deze hobby) is voer voor een ander opiniestuk, maar dat terzijde. Terug naar de kern van mijn betoog.
Ik zie ze elke dag op de socials opduiken. De meest fantastische foto’s – drone-opnames zelfs – van de reizen die ze aanbieden. Niet gemaakt in hun eigen tijd, voor of na een reis; nee, TERWIJL ze klanten begeleiden. En één ding is duidelijk: op dat moment, onder de beste lichtomstandigheden – zeker als ze een drone besturen, want dan is er absoluut geen ruimte voor multitasking – hebben niet de foto’s van die duurbetalende klanten prioriteit, maar hun eigen foto’s.
Misschien zouden ze kunnen tegenwerpen: wat kan het voor kwaad als alle deelnemers het naar hun zin hebben, ik fotografeer alleen zelf als ik me ervan overtuigd heb dat alles bij hen goed loopt. Ze zouden kunnen zeggen: ik wil toekomstige klanten laten zien met welke foto’s ze naar huis kunnen gaan, echte foto’s, die tijdens de reizen zelf zijn gemaakt.
Eerlijk gezegd red ik het meestal wel in mijn eentje en natuurlijk begrijp ik het enthousiasme bij mooie omstandigheden, ik ken dat gevoel van extase maar al te goed. Maar is het niet juist de bedoeling, en zou het niet hun trots moeten zijn, dat hun klanten naar huis gaan met de mooiste, unieke foto’s, en niet zijzelf? Is het niet zo dat ze, omdat ze het zelf zo druk hebben, niet eens merken dat een klant moeite heeft om een goede compositie te vinden? Dat ze niet optimaal profiteren van die fantastische omstandigheden, omdat de stress toeslaat? Ik heb het zo vaak om mij heen zien gebeuren, en met een beetje begeleiding zou diegene ook zijn thuisgekomen met een foto op de geheugenkaart waarvan hij tot die tijd alleen maar kon dromen.
Nee, de grote namen willen zelf ook die foto maken, die reel op Instagram kan weer veel bereik opleveren. Veel deelnemers schikken zelfs in en gunnen hen het beste plekje voor de mooiste compositie, want ze kijken toch een beetje tegen de begeleidend fotograaf op (vaak reden voor het boeken in de eerste plaats). En nog voordat je de kans hebt gehad om je foto’s te bewerken, staan die van hen al online, want er moet gescoord worden, er moeten nieuwe tourdata worden gevuld en nieuwe klanten worden aangetrokken. Vaak met foto’s die vele malen mooier zijn dan de beelden waarmee hun klanten zijn thuisgekomen en die bij het zien daarvan toch met een gevoel achterblijven dat er dus meer in had gezeten, dat ze dat beeld zelf ook graag hadden willen maken. En ja, dat gevoel van teleurstelling heb ik zelf ook ervaren.
Ik vind dat niet juist. Sterker nog, ik vind het hoogst onprofessioneel, zeker bij fotografen die hun expertise voor de hoofdprijs verkopen. Ik vind dat wij dit als klanten weleens wat meer mogen uitspreken. Fotoreisleiders zijn geen deelnemers; ze worden betaald om hun expertise, om te begeleiden, te instrueren en te motiveren, niet om jou op locatie te zetten en daarna hun eigen portfolio’s te vullen. Dat doen ze wat mij betreft maar in hun eigen tijd. En daarom ben ik erg kritisch op die grote namen met hun dure tours die op jouw kosten zelf staan te fotograferen – en dat zou jij ook moeten zijn.

Bovenstaande mening is stellig geformuleerd, dat realiseer ik mij, maar zonder wrijving geen glans. Hopelijk is het een mooi startpunt om er op zijn minst over na te denken, of, wat ik ook leuk zou vinden: laat hieronder je eigen mening achter!